111 Jabbeke

aka de 111-tjolinge in de polders

De 111-tjolinge in de polders, gepland op een zomerse zondag in augustus. Geef toe, alles beter of in de zetel blijven liggen, toch? Sinds Oudenaarde had ik eigenlijk geen wedstrijden meer gepland door de werkdruk op mijn kantoor, weekdagen van 12 u hoofdarbeid en doorwerken in het weekend om de drukte baas te kunnen, dat hakt er toch elke keer in. Daarnaast was er een of andere hittegolf die langskwam, niet ideaal voor uitputtende duurtrainingen. Kortom, er werd wel getraind, maar niet zo uitvoerig of afgelopen mei &juni. De 111-wedstrijd vorig jaar liep niet zo lekker, gewoon omdat ik enorm vermoeid was. Dit jaar probeerde ik toch iets frisser te zijn, afgelopen vrijdag en zaterdag had ik nog enkele korte trainingen gepland om de benen warm te rijden en lopen, het liep erg goed. Te goed…
Zondag 14u. Op de tweede editie was er toch een hele pak volk opgedaagd, en rond mij gezien een sterk deelnemersveld. De dames hadden al een halfuurtje het ruime sop gekozen (figuurlijk want wij mochten baden in hetzelfde sop), het was aan onze beurt. De start weerklonk duidelijk en de eerste wave vloog het water in, de zogenaamde wasmachine trok op gang. Ik zat goed maar plots beslist er eentje dwars te zwemmen en na 30 meter door te hebben dat hij eigenlijk enorm veel mannen raakt. Raar, had waarschijnlijk een lasbril per abuis op in plaats van zijn zwembril. Ik verlies mijn bril intussen half van een elleboog, dan krijg ik een dikke teen in mijn klein neusgat geduwd. Leuk is anders, iedereen kwam op elkaar rond de eerste boei. Het duurde voorbij de 3e boei voor ik ruimte had en kon doorzwemmen, ik kon mooi beginnen aan de inhaalrace. In de laatste rechte lijn steek ik nog eentje voorbij, die krijgt het op zijn heupen en verkoopt me een stamp, daarop slik ik een slok klein-strand-jabbeke water in. Bah. Ik klauter aan land en wissel in 19:23. Door de miserie in het begin een stukje trager of vorig jaar.

Ik wissel vlot, want ik heb er (1) op geoefend en (2) eindelijk triatlonschoenen in gebruik. De fietsproef is terug 5 ronden van 20 km, maar dan wel op een ander parcours of vorig jaar. Verkennen had ik niet gedaan, ik ging het de eerste ronde wel zien. We starten goed, knallen naar… een bocht. En dan nog een bocht. Nog een dubbele bocht. Klinkers. Bochtje links, bochtje recht. Bocht. Bocht. Bocht. Rechte lijn! Nee nog een bocht. Er zaten veel bochten in het parcours en de rechte stukken waren niet ideaal. De eerste ronde had ik niet volle gas gegeven om te zien wat ik de volgende 80 km zou doen. Ik beslis om niet a bloc te gaan maar een goed tempo te houden. De eerste 3 ronden gaan vlot, al heb ik soms de indruk dat ik stil sta. Er vlammen mij atleten en toch weer pelotonnetjes atleten voorbij. Gestayer is niet meer weg te denken. Soms kon het niet anders door de bochten, maar op de rechte stukken zag je duidelijk men met 6 achter elkaar toch veel meer snelheid kan maken. Jammer.
Nog jammer is het feit dat ik aan km 65 krampen begin te krijgen. Ik begin suf te worden en koortsachtig. Mijn maag en darmen spelen op en ik voel dat ik snelheid verlies. Mijn achterste belagers halen me in en ik geraak niet meer in mijn ritme. Ik duw nog 2 ronden voort, tjoolen, om binnen te komen in 2u45. Niet slecht, maar er zat meer in.

Tijdens de wissel strompel ik naar mijn plaats, trek ik mijn schoenen aan (met rekkers om tijd te winnen, jawel ook hier op geoefend), en probeer ik de 4 ronden aan te vangen met een goed wedstrijdtempo. Echter na de eerste ronde begint het me te dagen dat die krampen niet weg gaan en ik gewoon geen energie meer heb. In ronde 2 vertraag ik naar trainingstempo maar ook dat gaat niet meer. In ronde 3 en 4 moet ik drie keer wandelen om terug wat op adem te komen, ik verlies minuten en veel plaatsen. Op 49minuten hijs ik mij over de meet en plof neer met cola en zure beertjes tegen een tent.

Binnen in 3:56, plaats 150 op 304. Middenmoot, maar de form was beter. Het deelnemersveld was zeer sterk, met veel toppers en atleten in voorbereiding ip een 70.3 of een IM. Was het die slok jabbeke-water of gewoon een slechte dag? Geen idee. Net zoals vorig jaar een klote gevoel, maar toch maar weer gedaan. Misschien geeft deze 111 mij een goede form op de kwart van Izegem de 15e augustus of op de kwart van Ieper half september. We zullen zien!

Deforche Joey: 

150 op 304