1/4 Kallemoeietriatlon Beernem

Thuismatch

Thuismatch op zondag in Beernem. Veel gekende gezichten op en langs het parcours, ons eigen dorp als idyllische sportlocatie, een stralend weerbeeld, home of veel van onze sponsors.. een dag om van te genieten. De voorbereiding was niet ideaal, immers de zaterdagavond woonde ik nog een trouwfeest bij. Ik verexcuseerde mij dat ik na de carbo-loading en bij aanhef van het dansen het feest verliet, nu voor deze wedstrijd kon dat op begrip rekenen! Bedankt!

De zondag begon fris en grijs (ideaal) maar tegen 11u begon de zon te priemen en de graden Celsius te stijgen. Goed voor de sfeer en de gezelligheid, maar iets minder met het oog op de hitte tijdens de wedstrijd. Ik had de ochtend iets minder en iets verspreid gegeten, en op de juiste momenten proberen drinken. Alles om die dekselse krampen uit te stellen...

Plons. Knal. En weg was de gele bende badmutsen van aan de bootjes richting brug. Ploegmaats Christiaan en Korneel zaten in dezelfde wave, sterke zwemmers want ik zag ze golven maken richting de fietsersbrug. Ik zwem goed mee, linker baanvak gekozen en maar 2 keer hebben ze mijn kietels proberen nemen. Na eind de 13e minuut klauter ik al op de stelling richting wissel. Adieu fris water.

Een niet zo snelle wissel later zat ik al op mijn vliegmachien langs de vaart. Ik voel de benen snel warmdraaien maar ze voelen wat zwaarder aan dan op verkenning... De wind was beginnen aanwakkeren en beukte van aan de start in op alle atleten. Ik genoot van de verse asfalt en het zonnetje, en kon toch op bepaalde stukken boven de 40 per uur rijden. Vanaf ronde 2 ging het nog iets beter en ik voel dat mijn snelheid nog stijgt. In een stuk zwaar tegen wind zie ik voor me een groepje ontstaan die samen wegrijden. De jury was er als de kippen bij om te corrigeren, chapeau. In ronde 3 rij pak ik nog wat plaatsen en knal ik de wissel binnen.

Nu wissel ik voor mijn doen snel en begin de loopproef. Normaal krijg ik de eerste kilometers maar moeilijk de benen in gang, krijg ik kramp, een klopje, maar nu niet. Ploegmaats langs de weg roepen mij vooruit en ik kan vlot mijn wedstrijdtempo lopen. Ik raap nog een paar lopers op, kap een sportdrank over me en drink een slok water en stoom verder. De tweede ronde hoor ik dat ploegmaat Christiaan net voor me loopt, en dan krijg ik een krampje als ik er naar toe wil lopen. Ik moet enkele minuten inhouden tot het gelleke opgenomen wordt. Ik kom er net voor het bosje bij en kan hem achterlaten. Onder aanmoediging van familie en vrienden knal ik nog naar het podium en kom aan in een onverhoopte 2:04:55! 2:10 was het doel, 5 minuten sneller het verdict. Blijkbaar ben ik ook 2e groot Beernemnaar op een 2tal minuten van de eerste.

Na de race werd er nagekaart met de betere recuperatiedrank. Het was een topzondag, topsfeer, toporganisatie en voor mijn doen een topprestatie. Volgende is Triatlon Brugge, een wedstrijd die me nog beter moet liggen, ik hoop stiekem op koeler weer en een minstens even goede form!

Deforche Joey: 

73e op 486