1/8 Triatlon van Vlaanderen

Sprintje trekken in de vlaamse ardennen

Een week na kwart Eeklo had ik 1/8 Triatlon van vlaanderen Oudenaarde gepland. Waarom? Ten eerste omdat het een zeer mooie wedstrijd is, ten tweede een 1/8 omdat de start om 13u gegeven werd en ik naar een Babyborrel moest van een zeer schattig kind, wat ik zeker niet wou missen. Vorig weekend had ik al een goed gevoel op de fiets, het lopen en zwemmen was nog wat zoeken. Een sprint overigens had ik ook nog nooit gedaan, spannend!

Ik was in de ochtend al afgezakt naar Oudenaarde om nog wat km's te gaan trainen op het parcours, when in Oudenaarde... het fitsparcours lag er goed bij, behalve enkele bochten leken meer op de zandbak van cadzand. Voorts de gekende heuvels en afdalingen, bochten en onvermijdelijke kraken en putten in de weg.

Goed om 13u vlammen er 99 sprint-triatlonners de donkvijver in. Een kwart start al hevig, maar een sprint, jeetje. Ik tracht de kop te volgen de eerste 100 meter maar wat een tempo. Hun armen leken wel benen en in een mum van tijd wordt het op een lint getrokken. Ik voel dat ik te snel start en tracht me voorin het 2e groepje te posteren bij het keerpunt. Eigenlijk ben ik nog steeds niet in mijn ritme.. het duurt minstens 400 meter, sneu als je weet dat een sprint een dikke 500 meter telt. Deze zelf iets meer. De laatste 100 meter gaan echter mega goed en ik klauter als 17e het water uit in 9:19. Niet slecht.

De wissel ligt een paar 100 meter verder, ik snel er naar toe, knal die helm op mijn kop, schoenen aan en weg. Ik hoor teammaat Jan die net de Cross heeft bedwongen 'alle he moat' roepen. Geeft de nodige boost, en ik knal door bijna op een nadar. Blijkbaar was het naar rechts, terwijl het andere jaren naar links was. De seingever was er nog niet... Nuja geen erg, ik vlieg door de straten van Oudenaarde, knal de achterberg op en trek door tot Kerzelare, ik laat zeker 3 a 4 triatleten achter me heb meteen een goed gevoel. Een paar km verder wordt ik door een jonge gast voorbij geknald en door ... een auto! Een zondagse zuurpruim was langs een steward gereden, reed mee bergop, kwam aan een volgende steward, deed wat toeren die helemaal niet koosjer waren en ik zie hem terug het parcours oprijden en die jonge gast vliegt uit de bocht recht naar een maisveld! De auto rijdt nog even op het parcours en neemt dan toch het hazepad. Twee jaar geleden zag ik dit ook gebeuren, er werd toen een seingever aangereden. Zondagsrijders. Intussen ben ik op de varent, nog altijd een goed gevoel en kan mijn tempo houden tot op Mater. De laatste drie km komt er nog een atleet voorbij mij, maar die had duidelijk betere benen. Ik kom binnen na 41:49 met een 11e fietstijd, zeker niet slecht.

De wissel gaat voor een keer zeer vlot en ik neem direct een toptempo omdat ik 4 man in de verte zie lopen. Dan loop ik 13e en ik zie tot plaats 9 voor me. Ik had even gehoopt in te halen, maar ze gaan net iets te snel. Met mijn hielspoor kan ik nog net 4:10 a 4:20 de km lopen, maar sneller gaat echt niet. Ik hou een egaal tempo aan en kom in de laatste km toch wat mezelf tegen door het offroad en zanderig gedeelte. Er steekt mij nog een jeugdige dame met 2 vlechtjes voorbij in de laatste 300 meter. Ik loop nog een 15e tijd met 22:15 en kom uiteindelijk aan in een 14e plaats op 99 met 1:18:11. Mocht het volgend jaar terug goed vallen en mijn hiel is opgelost, kom ik misschien terug voor een top 10 plaats. Topwedstrijd.

Deforche Joey: 

14e op 99