Ardenne Trophy

La reid op zijn best

Dit is een van de betere Belgische mtb marathon wedstrijden als het op technische parcours aankomt. Ik had gekozen voor de middelgrote afstand 65km gezien de geringe trainingstijd die ik eraan kan besteden. Ik was de zondag al afgezakt naar La reid om de extra lus van 30k te rijden om toch het volledige parcours gereden te hebben. De nacht voor de wedstrijd had het flink geregend dus lag het parcours iets zwaarder/gladder dan gehoopt. Met 18 genummerde hellingen rond en boven de 10% hellingsgraad en 1850 hoogtemeters wist ik dat het voor mij overleven ging worden. Ik stond in de achterste box om te starten en had heel met renners in te halen. Tijdens de eerste 10 km lagen er al enkelen tegen te grond met sleutelbeenbreuk, de sfeer was gezet. De warmte sloeg al vroeg toe. Uit de wind en bergop begon het lichaam vlug te chaufferen. De hellingen en singletracks volgden elkaar snel op en de afdalingen waren spectaculair bij momenten. Bij een afdaling met scherpe rotsen kon ik beneden een lekke band behandelen tezamen met nog andere pechhebbers. Nadien bleef ik goed opschuiven en de man met de hamer wachtte met toeslaan tot de laatste 20km, Ik besloot bij de 3e bevoorrading toch te stoppen en wat energie op te doen. Het zwaarste van de wedstrijd moest dan nog komen en de hellingen werden steiler en langer. Ik vond opnieuw mijn ritme en kon als 26st master2 na 3U49 de finish bereiken. Zalig tochtje gespekt met technische lekkernijen.

Verslag Niki

Ikzelf had een heel zware week na de LCMT. Ik leefde op wolken, maar ik was lichamelijk compleet uitgeput. Ik voel aan alles dat mijn lichaam aan het vechten is tegen de oververmoeidheid en door het gebrek aan weerstand tegen de virusjes. Ik trainde een week zo goed als niks en wat ik deed ging voor geen meter. Ik heb mezelf 4 dagen overtroffen, maar nu moet ik ervoor opdraaien. Zaterdag en zondag moest ik zelfs aan de dafalgan. Toch wou ik het verlengde weekend afsluiten met de MTB marathon in La Reid. Het was 14 jaar geleden dat ik aan deze toch wel klassieker onder de marathons heb deelgenomen. Maratonrijden, het komt er bij mij veel te weinig van en nu leek het moment ideaal.

Inschrijven voor een kortere afstand dat is tegen mijn natuur dus gingen we voor de volle pot op de 95km. Ik startte heel goed en in het zog van Bram kan ik het bos intrekken, maar al snel moet ik gas minderen. Er zit niets van spanning op de spieren en de HS schiet direct omhoog. Ik wil hier vooral plezier aan beleven. Het parcour is volgens mij één van de schoonste dat er is. Met veel uitzonderlijke passage's maar verdorie ook enorm zwaar. Na de eerste aanlooplus van 23km had ik warempel al een beetje mijn dikte en iedereen bleef mij maar passeren.

Ik rijd op mijn duizende gemak maar het parcour is zo zwaar dat ik mede door de zon die op mijn schouders bakt, echt de kracht uit mijn benen voel lopen. Het werd kilometers aftellen. Ik wou niet opgeven, maar had dat misschien beter gedaan. Compleet leeg kom ik als 157ste op 470 binnen in 5u46. Ik denk dat ik de trainingen na de LCMT beter op een andere manier hervat had, maar ik ben toch blij dat ik er daar in La Reid nog eens bij was.

Baert Dirk: 

26e master 2

Devoldere Niki: 

157ste op 470.