Beach XL Oostende

Beach XL Oostende

Vorig weekend stond de Beach XL op het programma. Weer een wedstrijd waar ik samen met Yannis kon aan deelnemen. Yannis zou de Light doen, goed voor 20km beachrace en 14 km trail run. Ikzelf zou de XL doen, goed voor 40km beach race en 21km trailrun.

Hoewel we er een beetje naar toe geleefd hadden was het toch stressen voor Yannis. Ik had er vooral geen goed oog in omdat ik weet hoe zwaar het is om na een wielerwedstrijd of beachrace nog wat te gaan lopen. Maar voor Yannis was het vooral het beachracen dat hem afschrikte. Zijn vorige ervaring datteert nog van de storm in De Panne toen zelfs de cyclocross in Koksijde afgelast werd. Dat had een grote indruk op hem nagelaten.

Hoewel de looptrainingen goed blijven vlotten, zat ik ook wat in met de opdracht die ons te wachten stond. Na de beachrace zaten een 2-tal uur tussen alvorens de start van de halve marathon. Hoe moet je je energiepeil terug op orde brengen, zonder maaglast of iets te hebben tijdens het lopen? Ook voor mij iets, waar ik niet veel ervaring mee heb.

Beachrace

Altijd leuk om samen met de zoon de opwarming te kunnen doen. We stellen ons samen op aan de start en namen ons beiden voor om op reserve te rijden. In de namiddag stond immers nog een zware opdracht te wachten waar een paar minuten niks veel meer zouden voorstellen. Helaas mispak ik mij een beetje aan die start, die helemaal niet mijn ding was. Wind mee was het spurten van de ene golfbreker naar de andere, waar ik toch telkens net iets meer lijk in de remmen te gaan dan een ander. Tegen dat we aan het keerpunt komen zit ik veel te ver langs achter. Ik mis nog veel kracht en de explositiviteit is door de looptrainingen ook helemaal weg.

Toch kan ik mijn wedstrijd opbouwen. Op het stuk tegen wind rijd ik in het losse zand telkens weg van mijn groep. Ook de hindernissen gaan mij goed af. Dus ik kan mooi opschuiven en hoef eigenlijk nooit meer diep te gaan. Maar helaas met mijn 60ste plaats en eindtijd van 1u36 verlies ik toch wel wat meer tijd dan verhoopt. Een 12-tal minuten op Kevin Hoovels, die de leiding neemt in de combi, maar ik verlies ook een 5-tal minuten op Vincent Cottignies, die 2de staat en waarvan ik zeker nog weerwerk verwacht straks. Yannis zou 17de finishen, 9 minuten na ploegmaat Jan Goddaer, die 9de werd. Maar Yannis zijn onderdeel moest nog komen. Na zijn prestatie vorige week in Olne hoopte hij ook nu opnieuw op een mooi prestatie in de trailrun. Hij zegde nog fris te zijn. Ik voelde me ook nog goed.

Trailrun

Ik had toch nog gekozen voor een pistoleetje met een paar kopjes koffie, zodat we scherp bleven. Yannis schoot als een pijl in een boog weg, bij mij was dat toch iets minder. Ik had toch wat schrik van de afstand, maar koos toch voor een agressief tempo. Ik moest immers tijd terug pakken. Ik kies dan liever voor de directe aanval. Een meevaller was op het strand dat de koplopers veel te veel meters aflegden om toch maar het harde zand op te zoeken, maar al snel weer de dijk op moesten. Achteraan lopen heeft toch zijn voordelen. Daardoor kan ik Yannis bijhalen. Ploegmaat Jan volgt op enkele meters. Na een 4-tal km krijgen we onze splitsing en neem ik afscheid van Yannis, die heel makkelijk leek te lopen. Ik zelf moet op de dijk al voor het eerst een tandje terugschakelen. De compagnon naast mij begrijpt er niks van, maar ik had dat wel verwacht. Het gevoel van lopen in het ijle is mij niet vreemd als ik eens een combitraining doe. Wat extra suikers kunnen dan wonderen doen, want het zijn niet de benen die niet meer willen, gewoon de tank die leeg is.

Op de keerdam in Oostende is het de moment om een stand van zaken op te maken na een 6-tal km. Kevin Hoovels zit opnieuw helemaal voor in de wedstrijd. Ikzelf zie dat de achterstand van Vincent al op bijna 3 minuten zit. Dat ziet er goed uit. Maar ik liep tegen de limiet aan, deed hij dat ook? Toen we terug aansluiten bij de 14km, die er volgens de organisatie maar 12 was, rekende ik vlug uit dat de 21km er eigenlijk maar 19km zou zijn. In trailruns nemen ze het meestal niet altijd zo nauw met de kilometers. Voor Yannis begint het ondertussen helemaal fout te lopen. Vooraan komt alles opnieuw samen door een wegvergissing. Bovendien krijgt hij last van buikkrampen, waardoor sanitaire stop zich opdringt. Hij zal er niet meer helemaal doorkomen en pas finishen na 1u30 voor 15km.

Ikzelf loop heel goed tot een 15-tal km. Dan begint het op de terugweg door de duinen, waar je echt voor geen meter meer tempo kunt lopen en de harde tegenwind maar blijft blazen. Ik val niet echt stil, maar verlies toch wat plaatsen en die aankomst blijft maar duren. Uiteindelijk zouden het er toch de volle 21km zijn, waarvan de laatste 2 er toch echt te veel aan waren. Het is heel lang geleden dat ik nog eens een wedstrijd kon rechtzetten door mijn looponderdeel. Na lang afwachten op de uitslag toch mogen tevreden zijn met een 2de plaats op 7 finishers in de combi, waarvan plaats 3 en 4 toch binnen de 5 minuten zijn. Helaas geen podiumfoto!

Devoldere Niki: 

2de op 7. 60/160 beachrace, 20/65 trail

Devoldere Yannis: 

3de? 17/25 beachrace