BK crossduathlon Retie

Onverwachts brons bij de H40

Zondag stond het BK crossduathlon in Retie op het programma. Hoewel ik wel veel crossduathlons doe, had ik van deze wedstrijd absoluut geen doel gemaakt en ik verwachtte er dan ook niks van. Vorige week verloren ik nog een belangrijke week trainingsarbeid door een klein griepje en aangezien ik nu absoluut alles op die combi moet zetten van Grand-Halleux, waar ik een trailrun heb van 45km op 31/03 en dan ook nog de LCMT, waar ik ook 66km moet lopen op 4 dagen begin mei, moet ik al mijn energie steken in het uitbouwen van mijn loopkilometers. Dus toen ik woensdag na een week uitzieken de trainingen hervatte richtte ik daar vooral mijn pijlen op.

Daarom deed ik vrijdag een absoluut noodzakelijke 30km duurloop en trainde ik zaterdag ook nog 5u. Het was dan ook uit pure miserie dat zaterdagavond nog eens mijn compex van onder het stof haalde in een laatste ultieme poging die beentjes toch een beetje waardig te laten zijn voor dat BK. Want mijn loopsnelheid trekt echt op niks meer en mijn fietsconditie begint zo stilaan ook wat achteruit te gaan.

In de voormiddag was het genieten van de jeugdwedstrijden waar Emma en Yannis aan meededen. Chapeau voor de organisatie! Wat een mooi initiatief. We zijn thuisgekomen met 2 kinder die zeker helemaal de MTB en duathlon microbe te pakken hebben.

Door de jeugdwedstrijden en recreatieve duathlon voor het BK was heel wat volk aanwezig op de wedstrijdlocatie. Alles was aanwezig om het een mooie wedstrijd te maken voor de toeschouwers met zelfs een passage door de tent. Een 130-tal deelnemers aan de start, maar zoals het een BK betaamt, veel toppers.

Ik had me achteraan opgesteld en het ging ineens keihard. Ik liep een eerste km in 3m47 en ik liep wellicht bij de laatste 10. Niet panikeren was de boodschap, ik had dit wel verwacht. Gelukkig kon ik snel heel wat te snel gestarte deelnemers inhalen. Ik verzwak niet veel en wissel na 4km op een verre 75ste plaats. Maar éénmaal op de fiets was ik snel in mijn sas. Een opeenvolging van eindeloos optrekken en prachtige singletracks, afgewisseld met enkele bredere stroken waar je kon voorbij steken. Dit was echt de mooiste Kempenomloop die ik tot nu toe deed. De singletracks beginnen me beter en beter te liggen en niemand slaagt er in om mijn wiel te volgen. 15 jaar geleden was dat wel anders toen ik naar de Kempen trok. Dit doet deugd. Ik kan maar blijven gaan, maar halfweg de laatste ronde moet ik wat gas minderen want de eerste warmte verplicht me toch om voldoende tijd te maken om te drinken. Iets wat eigenlijk op deze omloop moeilijk lukte. De 2de run was met opnieuw 4km toch niet zo heel kort, dus daarin zouden nog veel plaatsen te winnen of te verliezen zijn, want alles zit heel kort op elkaar.

De 2de run zou ik nog de 55ste tijd neerzetten, waardoor ik 34ste finishte. De beloning kwam pas achteraf toen ik hoorde dat ik brons had op het BK bij de H+40 en dat is toch natuurlijk altijd mooi meegenomen.

Een dikke proficiat aan het organisatieteam van Retie. We hadden er een pracht dag met het ganse gezin. Als de VTDL niet weet hoe ze meer leden kunnen aantrekken, dan moeten ze zeker eens te rade gaan bij de mensen in Retie.

Devoldere Niki: 

34ste op 130, 3de BK H40