Chrono VTT Raid de la Haute Sambre: 45km

Chrono VTT Raid de la Haute Sambre: a lot of MODDERf*cking.

Vandaag stond ik aan de start van de VTT Raid de la Haute Sambre. Ik koos samen met mijn ploegmaat Christian om de chrono van 45km te rijden omwille van het slechte weer. Regen en koude zijn niet direct mijn bondgenoten.

Dik ingeduffeld stond ik samen met een kleine groep gelijkgezinden aan de start.
Aangezien mijn laatste chrono al dateert van 2007, wist ik niet wat ik moest verwachten. Daarom was ik van plan om behouden te starten. En dan zou alles wel duidelijk worden.

Het startschot ging af en de eersten stoven weg op een veldweg vol plassen. Ik volgde kort erachter op een 9de plaats en het enige waar ik aan dacht was, hoe kan ik mijn voeten droog houden. Ik laveerde tussen de plassen. Na de veldweg begon het echte werk. Singletracks, steile hellingen, technische afdalingen, klauterpartijen te voet en bergen modder.

Na ongeveer 20 minuten begon ik te sukkelen met mijn bril. Door de regen, de koude en het feit dat ik aan het verhitten was, bedampten mijn brilglazen waardoor ik onmogelijk de juiste sporen nog kon lezen. Dan maar verder zonder bril met versterkte glazen. Ik sukkelde en miste zelfs een pijltje. Op zich niet zo erg, want de wedstrijd ligt al snel in zijn plooi. Tijdens dergelijke wedstrijden kan ik ‘in the zone’ zijn of vertoef ik in een droomwereld. Als ik ‘in the zone’ ben, knal ik en ben ik gefocust. Echter als ik aan het dromen geraak, gaat alles wat trager en ben ik minder alert en geniet ik meer van het moment. Nadat ik de bril had afgezet kwam in mijn droommodus. Gevolg, iets later zag ik in mijn zog verschillende atleten terugkomen, waaronder ook Christian. Ik kreeg het moeilijk en ondertussen ploeterden en gleden we verder door de modder.

Na een klein uur wedstrijd kwamen we op het parcours van de crossduathlon van Thuin. We verlieten de weg en moesten de moordende klim op van het loopparcours van de Xduathlon. Op deze klim kwam ik vorig jaar tijdens de Xduathlon de man met de hamer tegen. Ik reed ondertussen samen met de nummer 7. Al snel stonden we te voet en moesten we al wandelend de klim afwerken. Hier kreeg ik een boost en vanaf dan zat ik ‘in the zone’. En iets later reed ik afgescheiden op een 7de plaats. Ik liep steeds uit. Dit kon ik volhouden tot 2 uur wedstrijd.

Dan kreeg ik het mentaal moeilijk en gedurende 5 minuten sukkelde ik en lukte niets meer. Dan kon ik me herpakken. Tot het einde temporiseerde ik zonder echt diep te gaan. Ik kon ondanks het vele MODDERf*cken vlot finishen!

Dit was er eentje om niet snel te vergeten. Ook weet ik nu zeker dat ik nog een weg af te leggen heb om er tijdens de LCMT te staan. De realiteit zegt me dat finishen in de LCMT mijn hoofddoel zal worden.

Respect voor die MTB-marathonners!!!

Jan Goddaer: 

7de