Crossduathlon Reusel (NL) LD

Verslagje door Korneel.

Vandaag kwam ik aan de start van mijn eerste winterduatlon ooit.
Niki raadde me aan om deel te nemen te Reusel. Mede door zijn langere afstand (13-55-7) een ideale voorbereiding voor de Hel van Kasterlee.

De spits werd wederom afgebeten door een Devoldere-telg. Yannis nam deel aan de jeugdwedstrijd een uurtje voor de onze. Hij zette terug een sterke wedstrijd neer en beleefde zichtbaar heel wat plezier. Een coming Bike Sensation lid en de opvolging van Niki zijn hierdoor bijna een zekerheid.

Ondertussen begon de stress wat toe te nemen. Het is toch een andere gezellige drukte dan voor een triatlon.
Stipt 11 uur klinkt het startschot. De korte -en lange afstand starten samen. De meeste gooien er meteen de beuk in. Ik zelf zoek mijn tempo en kan vlot lopen rond de 15km/uur. Ik word kort gevolgd door Niki en Ward (Niki zijn vaste fietspartner tijdens de winterduatlons).
Het off road lopen is wel een belevenis. Ik sla ontelbaar keer mijn voet om en sukkel van de ene greppel naar de andere!
Ondertussen kan ik waarnemen dat mijn ploegmaat het toch wat eleganter doet. Ervaring zeker.

Na net geen 54 minuten loop ik de wissel. Snelle wissel en met een goed gevoel de MTB op. Ongeveer rond plaats 21.Ward volgt kort na mij. Niki verliest een goede minuut tijdens de eerste run.

Tijdens het MTB'n komen we snel met 3 samen. Niki is niet meteen te zien en we zetten onze weg verder.
Voor mij beperkt het zich vooral tot het bekijken van de derailleur van de voorganger. Al durfde ik wel eens de noppen op achterband te tellen ook. Ondertussen gaat het wel snel en plooi ik me meermaals tussen het kader. Ieder putje in het Reusel bos heb ik wel eens gepast.
De kilometers lopen gestaag op en ik blijf meegaan in de groep.
Ondertussen komt Niki dichterbij. Zijn diesel is nu op volle toeren. In de laatste ronde maakt hij de aansluiting. Ik weet dat ik er snel zal afliggen. Hij geeft er meteen een à la Niki ei op en ik mag de boeken sluiten. Ik zie ze kleiner en kleiner worden. Terwijl mijn verzuring groter en groter wordt.

Na een goede 53 km MTB'n kruip ik van de fiets. Niki is er ondertussen als 4de gestart aan zijn laatste run. Ik geef grif toe dat die mannen mij het zwart voor ogen hebben gefietst. Met wat gesukkel terug in mijn loopschoenen. Ik zit zodanig kapot dat ik zelf vergeet mijn helm af te doen. Gelukkig maakt mijn vrouw mij er attent op en kan ik hem nog wegwerpen.
De laatste run is nog iets erger dan de eerste run. Het enige wat ik nog zie zijn mijn voeten en probeer gewoon een goede 13 per uur te lopen.
Ik zie nu en dan Niki die bezig is aan een dijk van een wedstrijd. Hij loopt heel sterk (met schoenen) op een sterke 5 plaats.

Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik kan afsluiten op een 9 plaats. Niki wordt schitterend 5de. Na een sterke inhaalrace.

Voor mij terug een prachtige ervaring op aanraden van ploegmaat Niki.
Ook dank aan Dirk voor het schitterende materiaal. Het is leuk vertoeven op de Fury. Een geknipte fiets voor dit soort werk.

Voor mij zeker en vast meer van dat!!
Als ik morgen kan wandelen tenminste

Devoldere Niki: 

5de op 95

Lagae Korneel: 

9de op 95