Eeklo

Eeklo

Een veel te laat verslag van de wedstrijd in Eeklo.
Normaal is dit altijd het eerste werk van de avond. Maar de uitslag kwam maar niet online.
Het was druk op school en ik schoof het gewoon wat vooruit.

Een week later kijk ik dan ook tevreden terug op mijn wedstrijd in Eeklo.

Samen met Christian Gobert stonden we klaar om te knallen in Eeklo. Vooral gemerkt dat er toch een sterk deelnemersveld aanwezig was.
Op onze eigen ludieke manier houden we samen de stress weg voor de start. Hoe hij het doet, geen idee. Maar het is altijd leutig met de Christiaan erbij.
Voor we het wisten, sprongen we als 2 blokken beton in het water.

Het was een erg smalle zwemstart. En de zijkanten waren ondiep. Met mijn lange benen en armen kon ik vlot de grond tikken.
Knal en weg waren ze. Ik bleef zoals gewoonlijk wat hangen in het pak. Klopke links, klopke rechts, stampke tegen de lippe, eentje tegen de neuze.
Alleen de kopstoot bleef achterwege. Ik panikeer als het ware een klein beetje. Na een goeie 200 meter verdwijn ik uit het pak en kan ik mijn tempo zoeken.
Laten we stellen dat het tempo triestig is. Ik zie sowieso al niet heel goed. Laat staan met een duikbril in bruin water. De boten op links komen enkele keren gevaarlijk dichtbij.
Ik was blij dat ik uit het water kon. Een 28 plaats was het verdict.

Christiaan verliet ondertussen al de wissel. Altijd leuk als je tegenover elkaar staat in de wissel. Zo weet je meteen een stand van zaken. De laatste tijd staat de stand van zaken nogal dikwijls in Christiaan zijn voordeel. Super voor hem!
Een legendarische wissel later, hijs ik me ook op de Cannondile Slice.

Ik heb niet meteen de goede benen. Maar begin toch aan een leuke inhaalrace. Het parcours is niet simpel. Op en af en heel wat bochten. Na een kleine 8 km haal ik Christiaan bij. Na een leuke support van mijn teamgenoot zetten we elk onze wedstrijd verder. Zelf blijf ik voortdurend opschuiven. Niemand pikt in, teken dat het snel gaat.
Uiteindelijk kom ik binnen na een sterke remonte als 11.

Het lopen kan ik vlot aanvatten. Maar kort na mij volgt een grote groep atleten. Ik loop vanaf het begin het volle pond. Het bloed stijgt naar de keel, het snot uit de neus.... De rest probeer ik binnen te houden.
Het tempo van een goeie 16 km/uur kan ik vlot aanhouden. Als 10 bol ik over de meet.

Mijn broer Kasper domineerde deels de wedstrijd en werd 3de. Een trotse vader/moeder was ons deel. Niet veel later was teamgenoot Christiaan daar ook. Toch ook wel goed op dreef de laatste tijd.

Het was de laatste week op school. Eveneens ideaal om een weekje te rusten en deel 1 van het seizoen af te sluiten.
Ondertussen heb ik de rustweek kunnen afsluiten. En ben terug begonnen met veel goesting.

Next up -->Aarschot 15 juli

Lagae Korneel: 

15/235