Hel van Kasterlee

Hel van Kasterlee

Hel van Kasterlee

Na de Ironman van Maastricht werd beslist deel te nemen aan de fel befaamde Hel.

15 km lopen – 105 km fietsen met als afsluiter 30 km lopen. Met mijn welbefaamde MTB skills zeker en vast geen eenvoudige opdracht. Niki zag het zitten om samen deze uitdaging aan te gaan.

Het is wel aanpassen. Trainen in het donker en met de lichtjes op de koersfiets. Dit in plaats van mijn befaamde rustmaand te houden. Ook wel leuk om in de maand december eens de goede vorm te hebben.

Als voorbereiding de winterduatlon van Reusel en een tweetal beachraces. Deze zorgden ervoor dat ik klaar was voor de Hel. De vele heltrainingen niet te na gesproken. Wel even paniek vorige week vrijdag door een zware verkoudheid en keelpijn. Antibiotica moest soelaas bieden. Vrijdag was de verkoudheid verdwenen en de doos antibiotica ook leeg. Niet ideaal maar niets om zorgen over te maken.

Voor ik het wist stond ik in de vroege ochtend klaar om te vertrekken door de Hellepoort. Ik kan een erg sterke run neerzetten en kom binnengelopen in een tijd van 55’18 minuten. Het gevoel zat goed, de benen zaten goed en ik zat rond de 30 positie.
Niki kwam niet veel later binnengelopen. Beiden klaar om met de onze Fury op pad te gaan.
Ik kwam terecht in een kleine groep waar Niki met een groep na 40 km kwam aansluiten. Er waren toch wel redelijke grote groepen. We reden toch met een groep van 25 man. Ondertussen bleef ik van put naar put botsen, sneed ik mijn bochten aan als eerstejaars miniem en kon ik telkens maar nipt die vervelende bomen missen. Ondertussen werd er duchtig gedronken en gels gegeten. (13 gels in het totaal)
De laatste 40 km splitste onze groep op en konden we afsluiten met een 9 tal atleten.

Ik was best blij dat ik van de MTB kon na 3’45’00. En dook samen met ploegmaat Niki de wisselzone in.
Ik wisselde zoals gewoonlijk als een slak en kwam pas als laatste buiten. Ik begon te lopen op plaats 25 maar wel met een erg goed gevoel. Eerste sanitaire stop, heel erg kort gevolgd door een tweede sanitaire stop kon niet vermeden worden. Wat je kwijt bent, moet je de komende 30 kilometer niet meer meedoen. Ik kon mijn goede loopvorm best wel kwijt en schoof na de eerste 15 kilometer perfect op naar plaats 13. Dankzij de goede begeleiding van mijn schoonbroer Bert kwam ik niets te kort. Terug veel gegeten en gedronken.
Ondertussen kreeg ik te horen dat Niki de handdoek had geworpen door een blessure. In de tweede ronde kende ik een beetje verval maar kon opschuiven naar plaats 11. Dat met een tijd van 2’10. Wel vermelden dat het allemaal Polar tijden zijn. Mijn tijden in de uitslag kloppen niet. Ik was vergeten mijn chip aan te doen :s!

Ik was dan ook heel erg blij dat ik als 11 over de rode loper kon lopen. Voor mij een erg geslaagd editie en wedstrijd.

Devoldere Niki: 

Opgave

Lagae Korneel: 

11de op 350.