Kallemoeie triathlon Beernem

1/4 triathlon ND 1000-45-10

WAVE 2 - Verslag Niki:

De triathlon in Beernem is een heel mooie wedstrijd, maar toch voelde het dit jaar toch een beetje als een verplicht nummertje in de thuisbasis van de ploeg. Ik wist dat ik absoluut niet goed was voor dergelijke wedstrijd. Ik zit op 4 weken van mijn volledige triathlon in Engeland, waarbij de voorbereiding met vooral het accent op fietsen verre van gelijk is aan die van een triathlon als Beernem. Ook de LCMT had wat sporen achtergelaten, waardoor ik wat meer herstel dan voorzien heb moeten inlassen.

Gelukkig was het mooi weer en was de ambiance met de ploegmaten gezellig voor de start. Dergelijke leuke momenten is uiteindelijk toch waarvoor ik het doe. 55 atleten hadden zich bij de PRO's ingeschreven. Dat is altijd gemakkelijk voor mij, ik kan me rustig achteraan leggen en heb meestal van niemand geen last meer. Na de LCMT had ik een paar toch wel belangrijke zwemtrainingen moeten laten er van tussen schieten om te herstellen. Een mens moet keuzes maken, wat maakte dat ik de laatste 2 weken amper aan zwemmen toe kwam. En dat liet zich meteen voelen. Met een 208ste tijd en 1 van de laatste PRO's kom ik uit het water. Gelukkig besefte ik dat op dat moment niet echt.

Eenmaal op de fiets schrok ik echter in de omgekeerde zin. Ik zou de dikke 40km afhaspelen aan een kleine 42km/u! Dit moet zowat mijn allerbeste fietsprestatie zijn op een 1/4 triathlon. Natuurlijk beschikte ook nooit eerder over zo'n goede fiets. Helaas sloeg bij de laatste wissel het noodlot toe, waar ik helaas nog altijd niet goed van ben. Net zoals het hoort had ik mijn schoenen al op de fiets afgedaan, maar heb een kleine hapering in de laatste bocht waardoor de schoen uit het klikpedaal vliegt. Er zat niets anders op om rechtsomkeer te maken. Net bij het uitkomen van die bocht stond ook de motor met scheidsrechters opgesteld. Ik rijd stapvoets langs de motor toen een atleet de bocht recht op ik en de motor afvliegt met een serieuze val tot gevolg. Iets waar ik me enorm schuldig over voel. De verwijten die ik kreeg van sommige omstaanders waren daarvoor echt niet nodig. Ik blijf het ongeval voor mij zien en vraag me af hoe ik dat had kunnen voorkomen. Ik hoop alvast uit de grond van mijn hart dat voor de atleet de blessures meevallen.

Na veel tijd verlies, waar ik echt niet meer om gaf, vertrok ik echt moedeloos aan mijn laatste 10km. Ik was absoluut nog niet hersteld van mijn duurloop van 30km eerder deze week en ik voelde direct dat het ook niet soepel liep. Als barefootrunner is soeplesse en elasticiteit nu net heel belangrijk. Voetbladpees die niet mee wil buigen, kuiten die al op spanning staan, enz, bovendien was het bloedheet. Ik vond een goed ritme en kwam er naarmate de kilometers vorderden meer en meer door en finishte zonder al te veel problemen met een looptijd die ong. 45minuten zou geweest zijn indien de afstand 10km zou geweest zijn. Ik werd daarmee 24ste PRO op 55, maar stelde achteraf toch wat ontgoocheld vast dat ik pas 52ste werd algemaan op 500. Een dagje dat ik snel wil vergeten. Ik onthoud vooral dat mijn fietsen stilaan goed genoeg begint te worden voor Engeland, waar het fietsen met 3000hm toch wel een heel bepalende factor zal zijn. Rap lopen gaat moeilijk, maar vanaf het moment ik een tandje terug schakel zal ik ver kunnen overleven. Positief is ook dat de wedstrijd de day after geen sporen na laat.

WAVE 3 - Verslag Christian en Joey

Thuismatch voor Christian en Joey, op eigen terrein, voor eigen volk en sponsors de Kallemoeietriatlon beslechten op een zonnige zondag... De sfeer zat er al goed in bij de start, de groepsfoto als getuige. Christian blonk van vertrouwen (en van een half pulletje wetsuit olie), Joey dankte de supporters intussen om zijn rits achteraan mooi toe te gespen.

De start van wave 3 was een grote waas, gezien de vele inschrijvingen trokken zich op het kanaal een honderdtal wave 3ers op gang. Christiaan gleed door het water om zonder al te veel problemen als 8e de oever te bereiken, Joey vocht voor zijn plek en moest armen, benen en zelfs volledige konten trotseren om door de eerste honderden meters te raken. Vanaf de fietsersbrug eindelijk een goed tempo. Toen Christian uit de wisselzone kwam, was Joey net binnen in de wisselzone. Puik. Het moet gezegd, het water deed deugd op deze drukkend warme dag.

De fietsproef was zeer goed voor beide atleten, de LCMT heeft een goeie invloed nagelaten. Christiaan heeft een ronde warmgereden alvorens de gas volledig open te draaien. Joey deelde in op basis van het parcours en de wind maar kreeg toch een mentale tik te verwerken in ronde twee toen een peloton (!) stayerende niet-stayeraars hem voorbij snelde en even verder een kleine waaier trok tegen wind (!). Tegen het einde van ronde drie begon de warmte toch de dagen voor beiden Christian en Joey. De wind werd intussen ook sterker en sterker uit het zuidwesten...

Na een snelle wissel had Christian meteen door hoe laat het was, de warmte viel op hem en wist dat het 10 lange km's gingen worden tot de meet. Joey wisselde enkele minuten na Christian en kreeg meteen een klets om de oren van de warmte, zo'n soort klets dat je als kind krijgt als je ongevraagd in de snoepenkast zit... Daarenboven stond Joey even geparkeerd te midden de Beernemse velden om te boeren, die gellekes verteren niet goed bij zo'n hitte. Beide atleten haspelden de loopproef af in een tempo ver onder het normale wedstrijdtempo en waren maar al te blij om aan de meet supporters, familie en vrienden terug te zien. Voor Christian extra speciaal om te horen hoe coming man Sam Gobert het in zijn Trio had gedaan. Het lopen kon rapper, maar met die hitte konden we geen medisch onverantwoorde risico's nemen. Na de wedstrijd werd er genoeg vocht bijgenomen en gezellig gekeuveld... geslaagde editie!

Devoldere Niki: 

52ste op 500