Rotterdam Marathon

42,2 km hollandse wegen

7 april 2019 stond mijn eerste grote afspraak van het seizoen op de planning: een Marathon. Een beetje een onbekende stap omdat gezien de impact op het lijf ik meestal zo'n loopjes plan op het eind van het seizoen. Maar door mijn goeie loopconditie en door fietsblessure, had ik me voorgenomen om de winter door afstanden te lopen om voorbereid (loop althans) aan het seizoen te beginnen. De week ervoor toch naar de choropraxie geweest om de hiel te redden (auwie x2), gelukkig werd er veel tijd genomen om alles zo goed als mogelijk op te lossen. Rotterdam is eigenlijk niet ver rijden, dus er werd een weekendje van gemaakt. Ook had ik enkele supporters mee, en was er een blij weerzien met enkele New York Marathoners op en naast het parcours. Even weg van de stress naar de Nederlandse gooi. Nou moe.

Meteo nederland, aka de weerdienst, voorspelde een stralende zondag. Stralend in de zin van = mooi zonnig weer, in de zin van = puffen. Bij de start om 10u08 (wave 2) had ik het al in de mot, die Nederlanders draaien niet rond de pot wat het weer betreft. De zon priemde al door de gebouwen. De hartslag ging de lucht in door gezonde stress, door de warmte. Op de tonen van You'll never walk alone (met een zwaar hollandse ondertoon) trok de meute zich op gang over de Erasmusbrug. Leuke opwarmer. Vandaar ging het naar het stadion in Fejnoord, op naar zuid rotterdam en het zuiderpark. Ik had meteen een goed tempo vast, ik liep op mijn marathontempo van 4:44, met als doeltijd onder 3:30 ingedachte. Na 7 km zag ik plots weiden en groen, leuk, maar het paadje was te smal en ik geraakte in een bottleneck van de 3:30 pace. Na 4 km raak ik er eindelijk voorbij en bol ik goed verder op dit snelle stuk tegen 4:40. Af en toe probeer ik me wat te temperen om geen verval te kennen naar het einde toe. Ook had ik een petje mee, ideal om elke spons water die ik kreeg daaronder vast te gespen. De constante druppelinge van water langs mijn nek verzorgde mijn systeem tegen oververhitting. Ook die ene hollandse die mij toeriep 'Joey goed bezig lekker ding' kreeg mij niet warm, er zaten 4 sponskes te druppen.

Halfweg doorgekomen op 1:40. Toen stak ik de 2e maal een 3:30 pacer voorbij. Aan de finish zou ik er nog een derde voorbij knallen. Rare pacers, die hollanders. Swat, over halfweg vond ik mijn vriendin Bieke langs de kant (die heeft heel rotterdam afgefietst om te supporteren en zag ook af) die mij nog snel een gelleke meegaf, het was nodig want met die warmte heb ik wat extra nodig. Ik voelde richting km 30 dat ik verval ging hebben en schakelde wat terug. Ik kapte nog wat extra water in de tank en ging even de hartslag drukken. Aan km 30 kwamen we op de 2e lus in het centrum door. Daar ging ik terug wat sneller lopen, passeerden we leuke muziekstandjes van diverse varieteit van schalgers naar hardcore en drummers, sleepte de lokale rode kruis een loper op een draagberrie onder de tonen van het liedje 'leef alsof het je laaste dag is, leef' en zag ik onfortuinlijke lopers stappen, strompelen en overgeven (carbo loading is VOOR de race jongens). Aan km 35 begon het te nijpen, draaide ik nog een laatste gelleke naar binnen en begon ik af te tellen. 3.20 was niet meer haalbaar maar ach we zaten onder de 3.30 en met minder afzien dan in New York.

Ik liep binnen op 3:24:23, maar met 42,7 op de polar. Als 1892e op 17000 zit ik in mijn procentuele aankomstgroep, waarbij ik zeer tevreden ben. Met een gelaat vol zoutafzeting, een plakkend truitje en een rotterdamse medaille vloog ik op een poffertjeskraam en maakte ik hun dagrecette goed. Nu proberen fietsen en zwemmen, recup van het lopen en op naar de LCMT en een 70.3. Houdoe!

Deforche Joey: 

1892 op 17000