Trail des Neufs Prés 15 km

50 worden...

20 april 2019, de dag dat ik 50 werd!

Maar in globo ook de dag dat men professioneel afgeschreven wordt, dat men als sporter gedegradeerd wordt tot de 50+ categorie omdat het lichaam niet meer het potentieel heeft van een prille dertiger op zijn best of zelfs niet van een veertiger op de terugweg en uiteindelijk ook de dag dat men beseft dat niks meer beter wordt maar enkel nog anders kan.

Trail des Neufs Prés.

Op mijn verjaardag, staat de Trail des Neufs Prés van 15 km op mijn agenda. Een beter verjaardagscadeau bestaat er niet. Vijftig worden is voor mij geen feest en dan is lopen een mooi alternatief om niet geconfronteerd te worden met een chocoladetaart met 50 kaarsen, die ik onmogelijk zelf nog kan uitblazen, of mag opeten omwille van het teveel aan suiker en cholesterol. Het beste is geweest, nu kan ik enkel nog het beste ervan maken. Hoe het perspectief toch verandert. En trailrunnen past volledig in dit perspectief. De focus ligt veel meer op de natuurbeleving, in plaats van de pure snelheid of inspanning. Trailrunnen is volgens mij, zo snel mogelijk traag lopen. En dat past bij een atleet op leeftijd.

Zo sta ik om 14:00 bij een zomerse temperatuur van 24 graden aan de start. De eerste kilometers zijn bergop, afwisselend steil en vals plat. Ik probeer zo snel mogelijk traag te lopen. In het vakjargon: steeds hoog aeroob. En dat lukt me aardig, iets waar ik vroeger moeite mee had. Toen liep ik zo traag mogelijk snel, voor zij die nog kunnen volgen, laag anaeroob. Ondanks mijn beperkte basis loop ik vrij comfortabel. Blijkbaar op een 2de positie hoor ik van een seingever. Dat is een meevaller. Na 12 km voel ik in de quadriceps de verzuring opkomen. Ik kan toch vlot blijven lopen en finish na 15,7km in 1u12 als 2de overall en 1ste H50.

Conclusie: zo snel mogelijk traag lopen is iets op maat van een 50plusser.

Jan Goddaer: 

2de op 63 en 1ste H50