Triatlon Van Vlaanderen

1/4 stof happen

Met dat Ons Vaderland bij de laatste vier is, komt de gemiddelde belg één tot twee dagen na de match nog altijd vermoeid over. Tevens is zo'n gebeurtenis nooit goed voor de lever. Met dat er nog een verjaardagsfeestje gepland was zaterdag, had ik mij voorgenomen om van deze wedstrijd te genieten, meer dan een toptijd neer te zetten. Vorig jaar had ik een goeie tijd naar mijn doen, maar het fietsen ligt me daar niet super, te veel draaien en keren. Ik was wat vroeger afgezakt naar oudenaarde om ploegmaat Niki 2e te zien worden op het BK crossstriatlon. Naar t schijnt wil hij verhuizen om al zijn trofeeën nog te kunnen zetten.

Een halfuurtje later om 15u15 starten we. Ik leg me helemaal rechts om zo bij de start langs het pak naar de kop te kunnen zwemmen, links was het elleboogje zet en daar had ik geen zin in. Water was 25 graden, lekker, zomergevoel ten top. Ik knal de helft van het pak voorbij tot de eerste 'boei' en keer dan terug naar de tweede om langs de derde uit het water te gaan komen. Ik voel af en toe weer wat volk in mijn voeten zwemmen, geen probleem maar trek niet aan mijn voeten. Ik kom halfweg de 30 uit het water en spurt naar de wissel, daar zie ik nog enkele pro's eruit lopen. Zwemmen ging terug lekker met 16:08.

Op de fiets had ik meteen een goed gevoel, ik kon nog wat extra gas geven op de achterberg en zonder parcousverkenning voel ik me toch goed meerijden. Uiteraard komen er enkele sterkere fietsers opzetten waardoor ik iemand ergens veertig iets hoor roepen. Ik zat nog altijd goed voorraan. Het enige probleem met mijn lijf is die hitte. Ik was goed aan het drinken maar voelde mijn koolhydraten niet helemaal opgenomen worden en vreesde een klopje. Ronde twee op de kop op de achterberg: klopje. Er reed intussen mij volk voorbij, jammer maar ik zag het aankomen. Dat is het verschil met Beernem, daar zat ik fris en was de hitte niet zo prominent, daar kon ik top doorrijden, nu niet. Geen probleem, ik wist het en kon intussen genieten van een bende zotten die de bocht bijna misten, putten en steentjes in de baan, scheve betonbanen en het glooiende landschap. Heerlijk daar!

Ik kom na 1:28 fietsen binnen, in rode 2 heb ik ong. 3 minuten verloren, so be it. Eigenlijk niet erg want ik had nu wat meer energie om te lopen. De laatste tijd gaan de loopkilometers gezwind, sinds New York vorig jaar voel ik me ook sterker. Ik begin warempel nog wat gasten op te rapen voor mij die mij voorbij knalden tijdens het fietsen. De eerste van twee ronden loop ik zeer constant boven de 14, en dank aan de waterfonteinen. De tweede ronde was al wat moeilijker, terug de warmte en ik had wat water naar binnen gekapt en dat klotste nog een beetje na. Op 500 meter van de finish lopen we met vier opeen naar de meet, ik kan nog eentje afhouden maar die andere twee waren iets vinniger in de bochten en moest ik laten gaan. 47:20 looptijd.

Ik kom aan in een onverhoopte 2:36:56, sneller of vorig jaar. Plaats 66 op 301 of 43 in mijn ranking, even gepiept, dat is 23 plaatsen beter of vorig jaar. Mijn basisconditie is goed, de Belgen zitten in de halve finale. Nu voor het tweede seizoensdeel staan iets lagere afstanden op het programma, en terug meer lopen waar ik mijn tijden van vorig jaar wil verbeteren, ook in NY!

Deforche Joey: 

66e op 301 (wave 43e)