crossduathlon Malonne

Terwijl ik vooral blijf verder werken aan mijn basistrainingen trok ik zaterdag traditioneel naar Malonne voor de crossduathlon daar die toch een echte klassieker geworden is. Nieuw dit jaar was ook de crossduathlon voor de kinderen, waarin Yannis natuurlijk niet ontbrak. 29 starters daar, wat ineens een succes was. Yannis komt als 6de binnen na de 1ste run, maar vind dan zijn fiets niet meer terug en verliest meer dan 45sec extra. Eenmaal op de fiets wordt hij constant opgehouden omdat hij zo ver teruggeslagen was.

Duatlon Reusel

Duatlon Reusel

De Hel is coming....

In het vooruitzicht van de Hel van Kasterlee is de winterduatlon vanReusel een ideale wedstrijd.
Ideaal parcours en met zijn 15 km lopen-64 MTB-7 km lopen een super voorbereidingswedstrijd.
Vorig jaar haalde ik hier een erg knap resultaat op een droog parcours. Het mountainbiken was vorig jaar dan ook niet erg technisch en zwaar.

Crossduathlon Braine Le Compte

De plannen voor deze winter heb ik serieus moeten omgooien. Door een loopblessure kan ik niet de lange crossduathlons doen, waarin ik eigenlijk wou schitteren dit najaar. In plaats daarvan heb ik gedaan zoals ieder wielrenner en na de laatste koers mijn fiets aan de haak gehangen en een 10 daagse pauze ingelast. Nu ben ik een 3-tal weken met een rustige trainingsopbouw begonnen.

Crossduathlon Thuin

A tough day at the office!

Zaterdag laatstleden stond ik voor de vierde maal aan de start van de Crossduathlon te Thuin. De editie van 2015 moest ik, in de nasleep van mijn ‘Zofingen’ avontuur, aan me laten voorbij gaan omwille van een achillespeesblessure . Ik won de eerste twee edities in mijn agegroup en eindigde overall respectievelijk 4de en 7de. Vorig jaar werd ik na Niki Devoldere 2de bij de H40 en 7de overall. Resultaten die aangeven dat deze wedstrijd me ligt. Daarom wou ik er dit jaar zeker terug bij zijn. De omstandigheden zijn wel van een andere aard in vergelijking met voorafgaande jaren.

Red Rock Challenge X-Duathlon (Lux)

De Red Rock Challenge: ’t Hield an de rebben!

De Red Rock Challenge: ’t Hield an de rebben!

Nu na Bevergem de voertaal het WestVlaams is geworden, mag ik en kan ik me wel een West-Vlaamse uitdrukking permitteren. Daarenboven wil ook ik mijn steentje bijdragen tot het promoten van mijn moedertaal. Volgende slagzinnen betekenen nagenoeg hetzelfde als ’t hield an de rebben:’ ’t woa zwoare paté’, of ‘ ’t woa nie gesketen’, of ‘da woa nie geweune’. Vertaald naar het Nederlands betekent dit zoveel als ‘dit was een echte uitdaging’.

Koers 1.12 Rekkem

Vandaag sloot ik in Rekkem het seizoen in mineur af. Wat een domper.

Regen en wind in Rekkem op een toch mooie omloop met veel hoogtemeters. Helaas verzeil ik constant te ver achterin het peloton waar ze er constant afschoten. Ik wist dat ik moest opschuiven, maar het lukte me totaal niet. Het peloton scheurde constant en ik zat altijd achter de feiten aan te rijden, tot er uiteindelijk voor mij ook iemand een gaatje liet vallen en ik kon het zelf ook niet meer dichten. Ik was gewoon rotslecht.

XC MTB Kluisberg

no glory, lots of pain...

No pain, no glory is één van mijn slogans waar ik nu en dan wel eens mee uitpak. Twee dagen na de feiten zit ik aan mijn computerscherm en toetsenbord om relaas uit te brengen van mijn MTB-wedstrijd en cyclocross op de Kluisberg, in plaats van in het zwembad baantjes te trekken.
No glory, maar vooral veel pijn...
Maar nu over naar de orde van de dag, het schrijven van mijn wedstrijdverslag.

Cyclocross LRC Kluisberg

no glory, lots of pain...

No pain, no glory is één van mijn slogans waar ik nu en dan wel eens mee uitpak. Twee dagen na de feiten zit ik aan mijn computerscherm en toetsenbord om relaas uit te brengen van mijn MTB-wedstrijd en cyclocross op de Kluisberg, in plaats van in het zwembad baantjes te trekken.
No glory, maar vooral veel pijn...
Maar nu over naar de orde van de dag, het schrijven van mijn wedstrijdverslag.

Canyon Roc Marathon

Jammer van de pech...

Vorige vrijdag deelgenomen aan de Canyon Roc Marathon, goed voor 86km met +2500hm, als jaarlijkse seizoensafsluiter terug een top editie.
Vanuit startbox 1 werd om 7h30 reeds het startschot gegeven en vlogen we in volle vaart richting het Maures Natuurgebied.
Bij de absolute toppers een valpartij vlak na de start, waarbij oa Lakata bij betrokken was, en was het meteen stof eten en wat wringen om voorop te blijven.

Interclub Ichtegem

Gisteren trok ik naar jaarlijkse traditie naar de Interclub in Ichtegem. De organisatoren organiseerden er al vele jaren een A-koers, maar konden nooit op veel succes rekenen. 3 jaar geleden schakelden ze over naar de interclubformule. Pech voor een individueel renner als ik dus.

Maar ook als interclub is het moeilijk om een ruim deelnemersveld aan de start te krijgen. Op dit moment in het seizoen is het voor veel ploegen moeilijk om nog een volledige ploeg samen te krijgen. Ichtegem is bovendien ook niet de makkelijkste koers, waar iedereen staat voor te springen.

Pages